Nasze spotkania w Domu Ukojenia
W Domu Ukojenia prowadzimy różne formy spotkań dla osób w żałobie: kręgi żałoby, spotkania psychoedukacyjne, warsztaty oraz zajęcia pracy z ciałem. Łączy je jedno – są bezpieczną, spokojną przestrzenią, w której nikt nie będzie Cię ponaglał, porównywał lub udzielał nieproszonych rad.
Na tej stronie znajdziesz opis naszych spotkań, żebyś mogła/mógł spokojniej zdecydować, co będzie dla Ciebie odpowiednie.
Co łączy wszystkie nasze spotkania?
Niezależnie od rodzaju spotkania, możesz liczyć na:
- jasne zasady – na początku każdego spotkania przypominamy zasady grupy, czas trwania i plan,
- bezpieczeństwo – nad przebiegiem spotkania i przestrzeganiem zasad czuwa prowadzący,
- poufność – to, czym dzielą się uczestnicy, zostaje w grupie,
- dobrowolność – możesz mówić tyle, ile chcesz; możesz też milczeć,
- szacunek dla różnych dróg żałoby – nie oceniamy tego, jak długo trwa Twoje żałoba ani w co wierzysz,
- niewielkie grupy – tak, aby każdy miał przestrzeń, jeśli tylko będzie chciał się odezwać,
- brak przymusu „pracy nad sobą” – spotkania nie są terapią ani nie dążą do „zmieniania Ciebie”. Ich zadaniem jest towarzyszenie Ci w Twojej drodze w żałobie.
Rodzaje spotkań
Kręgi żałoby
Kręgi żałoby to spotkania w małych grupach, podczas których:
- możesz opowiedzieć o swojej stracie,
- możesz po prostu posłuchać innych.
Każdy krąg ma prowadzącą osobę, która dba o bezpieczeństwo, czas i zasady. Nie musisz znać nikogo z grupy ani mieć „przygotowanej historii” do opowiedzenia. Możesz powiedzieć jedno zdanie – albo wcale.
Dla kogo: dla osób dorosłych w żałobie po śmierci bliskiej osoby.
Języki: polski, angielski lub ukraiński – w zależności od konkretnego spotkania (informacja przy wydarzeniu w kalendarzu).
Spotkania psychoedukacyjne
To spotkania, podczas których więcej opowiadamy o żałobie, a mniej skupiamy się na indywidualnych historiach.
Możemy mówić m.in. o tym:
- jak może przebiegać żałoba i dlaczego tak się zmienia w czasie,
- co jest „normalne” w żałobie (spoiler: więcej, niż się zwykle myśli),
- jak rozmawiać z bliskimi o stracie,
- czego możesz potrzebować jako osoba w żałobie – i jak o to prosić.
Czasem wplatamy krótkie ćwiczenia warsztatowe.
Dla kogo: dla osób w żałobie oraz dla osób, które wspierają kogoś w żałobie.
Języki: polski, angielski lub ukraiński – w zależności od konkretnego spotkania (informacja przy wydarzeniu w kalendarzu).
Grief Walks (spacery)
Grief Walks to spacery w naturze. Spotykamy się na około 2 godziny i idziemy wspólnie przez parki i zielone zakątki Warszawy.
Ruch, świeże powietrze i zieleń mogą wspierać nas w żałobie – łagodnie poprawiać nastrój, zmniejszać poczucie osamotnienia i pomagać choć na chwilę „wrócić do ciała”. Chodzenie obok siebie, zamiast siedzenia naprzeciwko, wielu osobom ułatwia mówienie o trudnych rzeczach.
Dla kogo:
dla osób dorosłych w żałobie, które czują, że łatwiej im się otworzyć w ruchu i w naturze niż w sali; dla tych, którzy potrzebują łagodnego kontaktu z przyrodą i grupą, bez konieczności ciągłego mówienia.
Niektóre spacery mają charakter ogólny (dla osób w żałobie po różnych stratach), inne są dedykowane konkretnym doświadczeniom – na przykład po śmierci zwierzęcia towarzyszącego.
Grief Soup (wspólne posiłki)
Grief Soup to spotkanie osób po podobnej stracie, połączone z przygotowaniem wspólnego posiłku, a potem jedzeniem go przy wspólnym stole.
Grief Soup powstało ze wspomnień czasu spędzonego razem przy kuchennym stole. Podczas spotkania razem kroimy, mieszamy, przyprawiamy. Możesz podzielić się historią swojej straty, opowiedzieć o potrawie, która kojarzy Ci się z bliską osobą, albo po prostu słuchać innych. Na końcu jemy razem wspólny posiłek i dzielimy się tym, co dla nas ważne, trudne lub co niesie nam ukojenie.
Dla kogo:
dla osób dorosłych po konkretnej stracie (informacja o rodzaju straty będzie przy każdym wydarzeniu), które chcą spotkać się z innymi w podobnej sytuacji i spróbować łagodnej formy kontaktu – przy kuchennym stole, w prostym, codziennym rytuale.
Warsztaty i spotkania twórcze
Podczas warsztatów używamy prostych form twórczych – takich jak pisanie, praca z obrazem, symbolami czy wspomnieniami – żeby:
- przyjrzeć się swojej żałobie z innej perspektywy,
- nadać nazwy temu, co trudno nam ubrać w zwykłej rozmowie,
- pobyć z innymi osobami w podobnej sytuacji.
Nie trzeba mieć „talentu artystycznego” ani doświadczenia. Wszystko, co robimy, jest dobrowolne i nastawione na proces, nie na efekt.
Dla kogo: dla osób w żałobie, które są gotowe na odrobinę twórczej pracy we własnym tempie.
Zajęcia pracy z ciałem w żałobie
Żałoba mieszka nie tylko w myślach i uczuciach, ale też w ciele: w napięciu, zmęczeniu, trudnościach ze snem, poczuciu „bycia zamrożoną/zamrożonym”.
Na zajęciach pracy z ciałem:
- proponujemy łagodne ćwiczenia oddechowe,
- zapraszamy do ruchów, które pomagają rozluźnić napięcie,
- korzystamy z prostych technik „uziemienia”, które pomagają wrócić do tu i teraz.
Możesz wykonywać ćwiczenia w swoim tempie, z przerwami. Nie robimy intensywnego treningu ani niczego, co miałoby przekraczać Twoje granice.
Dla kogo: dla osób w żałobie, które czują, że ich ciało „niesie” dużo napięcia i chcą spróbować delikatnej formy kontaktu ze sobą.
Uwaga! Spotkania nie zastępują terapii psychologicznej ani pomocy psychiatrycznej.
Jeśli widzimy, że potrzebujesz bardziej specjalistycznego wsparcia, delikatnie o tym mówimy i – jeśli chcesz – podpowiadamy, gdzie możesz go szukać.
Zasady spotkań
Na wszystkich spotkaniach w Domu Ukojenia obowiązuje wspólny Kodeks spotkań.
Najważniejsze zasady to:
- poufność – to, co jest mówione w grupie, zostaje w grupie,
- dobrowolność – możesz brać udział na takim poziomie, jaki jest dla Ciebie bezpieczny,
- mówienie we własnym imieniu – opowiadamy o swoich doświadczeniach, nie oceniamy przeżyć innych,
- szacunek dla różnorodności – różne światopoglądy, tradycje, języki i sposoby przeżywania żałoby są tak samo ważne.
Przeczytaj nasz Kodeks spotkań. Jest dostępny w PDF w języku polskim, angielskim i ukraińskim. Pobierz za pomocą poniższego przycisku:
Jak wybrać spotkanie dla siebie?
Jeśli nie wiesz, od czego zacząć, możesz zadać sobie kilka pytań:
- Czy chcę bardziej posłuchać innych i być w grupie (krąg żałoby)?
- Czy potrzebuję zrozumieć, co się ze mną dzieje (spotkanie psychoedukacyjne)?
- Czy czuję, że chcę coś zrobić z tym, co we mnie, np. poprzez pisanie lub inne prace kreatywne (warsztat)?
- Czy mam wrażenie, że moje ciało jest ciągle w napięciu i przydałaby mi się praca z ciałem (zajęcia pracy z ciałem)?
- Czy czuję, że dobrze zrobiłoby mi świeże powietrze i kontakt z naturą (Grief Walk)?
- Czy brakuje mi wspólnych posiłków i spotkań przy stole (Grief Soup)?
Jeśli nadal trudno Ci wybrać – to też w porządku. Możesz do nas napisać, krótko opisać swoją sytuację i napisać: „Nie wiem, od jakiego spotkania zacząć” – postaramy się podpowiedzieć.